در کنار خوشه ی انگور گوشواره های تو در جستجوی پاییز بودند
صدای پچ پچ رود را می شنوم
در گوش ماه چیزی می گوید ...
و صدای باد ،
که با شاخه های بی برگ
از بهار می گوید.
شوکا ، بیا تا فردا ، طعم گس ِ فردا را از یاد ببریم!
به دستهایم نگاه می کنم
روی ابرهاست!
مگر تا کی می توانم
دست روی سپیدی ابرها بگذارم
عاقبت ،
یا باران می شود
یا آفتاب .
کسی باور نکرد!
ـ ما در مه گم شدیم ـ
وقتی قایق ها کنار
ساحل بودند ...
ما پاروهای شکسته را
در دست گرفتیم ؛
تا رویای نیمه شبی را
که در مه گم شدیم
باور کنیم.
